Nocny Rejs Galarem po Stoczni

Weź udział w najlepszej atrakcji w Gdańsku – Nocnym rejs Galarem po Stoczni! To jedyna i wyjątkowa okazja aby zobaczyć stocznie oraz Port Gdańsk rozświetlone tysiącami świateł a do tego być świadkiem prac odbywających się w stoczniach pod osłoną nocy. Pełen ciekawych informacji rejs kameralną, przestronną, 12-osobową repliką historycznej łodzi typu Galar. Rejs naszym statkiem po gdańskich terenach stoczniowych jest jedyną taką atrakcją w Gdańsku, którą trzeba zobaczyć.

Nocny Rejs Galarem po Stoczni

Poznaj gdański przemysł stoczniowy z poziomu wody pod osłoną nocy, płynąc na pokładzie repliki polskiego statku rzecznego, który użytkowano przez ponad 400 lat. Statki tego typu były w użyciu głównie w XVIII wieku.

Rozpocznij rejs z Przystani Galar zlokalizowanej przy gdańskiej stoczni, która niegdyś stanowiła miejsce pracy dla prawie 18 tysięcy osób i była niedostępna dla zwiedzających przez ponad 170 lat. Gdańska stocznia powstała po 1945 roku w miejscu dawnych niemieckich stoczni. To stąd wywodzi się NSZZ „Solidarność”. Ten powstały w 1980 roku związek zawodowy doprowadził do upadku komunizmu w Polsce.

Opłyń Wyspę Ostrów, na której znajduje się Stocznia Gdańska oraz Gdańska Stocznia „Remontowa”, piąta co do wielkości stocznia remontowa na świecie. Nocny Rejs Galarem po Stoczni stanowi niepowtarzalną okazję by zobaczyć pracę stoczni od wewnątrz, a noc nadaje stoczniom niepowtarzalnego uroku oraz klimatu – to trzeba zobaczyć w Gdańsku!

Nocny Rejs Galarem po Stoczni to wyjątkowa atrakcja w Gdańsku stanowi niepowtarzalną okazję, by zobaczyć z bliska specjalistyczne statki, portowe dźwigi będące symbolem miasta i nabrzeża Portu Gdańsk.

Zakończ Nocny Rejs Galarem po Stoczni w tym samym miejscu, z którego wyruszyłeś.

woda butelkowana, koc, audioprzewodnik, kamizelka ratunkowa

ul. Dokowa 1, 80-863 Gdańsk (wejście od ulicy Popiełuszki)

Na całym terenie Stoczni Cesarskiej obowiązuje opłata parkingowa w wysokości 2zł za godzinę lub 8zł za 24 godziny. Opłaty można dokonać bezpośrednio w parkomacie lub przez aplikację ePARK

Co zabrać ze sobą?

Ubierz się odpowiednio do pogody – łódź jest otwarta, dzięki czemu możesz cieszyć się widokiem w pełnej okazałości. 

Na łodzi dozwolone jest spożywanie własnych napojów oraz jedzenia.

Akceptujemy zwierzęta domowe (bez dodatkowej opłaty) – pies musi mieć założony kaganiec podczas rejsu. W przypadku wyrządzonych szkód przez zwierzę – pełną odpowiedzialność ponosi właściciel/ opiekun zwierzęcia.

Dla kogo?

Dla wszystkich – dorosłych, młodzieży, dzieci, rodzin, osób niepełnosprawnych, firm, szkół, grup zorganizowanych

W razie dodatkowych pytań zapraszamy do kontaktu: hello@galar.org

HIT Sezonu

2020

5/5
Galarem po Gdańsku
Galarem po Stoczni
Galarem na Zachód Słońca
Wynajem Galarów

Napisz opinię i odbierz 10% rabatu na swój kolejny rejs!

*10% rabatu za napisanie opini nie łączy się z innymi promocjami i rabatami

Michał
Poland
Czytaj więcej
Bardzo otwarta i przyjazna para, która zapewnia nam bardzo dobrą i pouczającą wycieczkę przez port.
Kamil
Poland
Czytaj więcej
Magicznie.
Bogna
Poland
Czytaj więcej
Polecam z czystym sumieniem nocny rejs po stoczni, niepowtarzalne widoki, do tego bardzo ciekawe opowieści przewodnika. 10 na 10.
Seweryn
Poland
Czytaj więcej
Super podejście organizatorów. Duża wiedza przewodnika, mnóstwo informacji historycznych i współczesnych o Gdańsku i stoczni. Jednocześnie dbałość o bezpieczeństwo w trakcie rejsu. Gorąco polecam!
Barbara
Poland
Czytaj więcej
Fantastyczny rejs, przemili przewodnicy i absolutnie magiczne miejsca. Polecam nawet mieszkańcom Trójmiasta, takiego Gdańska nie znaliście.
Poprzedni
Następny

Dom Przyrodników

Nocny Rejs Galarem po Stoczni

Dawna siedziba Towarzystwa Przyrodniczego przylegająca do Bramy Mariackiej. Towarzystwo Przyrodnicze mieściło się tu przez 100 lat – od roku 1845 do 1945. Urządzano tu wystawy zbiorów przyrodniczych i archeologicznych. Znajdowała się tu też licząca 20 tysięcy woluminów czytelnia naukowa. Sam budynek powstał znacznie wcześniej, bo już pod koniec XVI wieku, jako dom kupca Hansa Köpego, a i to nie był początek zabudowy istniejącej w tym miejscu, bo wcześniej stała tu kamienica w stylu gotyckim. W wyniku działań wojennych Dom Przyrodników został w czasie II wojny światowej doszczętnie zniszczony, podobnie jak sąsiednia Brama Mariacka. Odbudowano go w latach 1956–1961 w formie zewnętrznej Dom Przyrodników nad zbliżonej do historycznej, ale wewnątrz nie odtworzono pierwotnego układu. Obecnie mieści się tu Muzeum Archeologiczne. Żuraw Gdański Żuraw to jedna z najstarszych bram wodnych Gdańska. Zamyka od strony Motławy ulicę Szeroką. Zaprojektowany został jednocześnie jako brama miejska i dźwig portowy. Do tego przewidziany został do pełnienia funkcji obronnych. Stało się to przyczyną sporu z Krzyżakami, którzy w pobliżu swojego zamku nie chcieli widzieć innych ufortyfikowanych budowli. Ostatecznie brama-dźwig-forteca stanęła przy sprzeciwie zakonu w 1444 roku po zaledwie dwóch latach od rozpoczęcia budowy. Jak masywna jest to konstrukcja, najlepiej świadczą liczby – pierwotnie budynek miał 28 metrów wysokości (obecnie 30) i 10 metrów szerokości, a grubość murów dochodziła do 4 metrów w przyziemiu baszt! Na obronny charakter bramy-dźwigu wskazują także mała liczba okien oraz otwory strzelnicze do prowadzenia ostrzału z broni ciężkiej (na dole) i lekkiej (u góry). Drewniana konstrukcja charakterystyczna dla tej budowli, wystająca w kierunku Długiego Pobrzeża, czyli tzw. wykusz, to osłona urządzeń dźwigowych, składających się z dwóch par kół wyciągowych, z których największe miały 6,5 metra średnicy. Służyły do przeładunku towarów o masie do 2 ton oraz do stawiania żagli na stojących na Motławie statkach. Żuraw Gdański był w średniowieczu największym dźwigiem portowym w Europie. Znaczenie militarne Żurawia zmalało na początku XVII wieku, a w XIX wieku pełnił on już tylko pomocnicze funkcje jako urządzenie portowe – służył jeszcze jakiś czas do podnoszenia ruf statków podczas ich konserwacji. Budynek zaadaptowano na cele mieszkaniowe. W wyniku działań wojennych został zniszczony. Spłonął drewniany wykusz, a większość murów wysadzono. Odbudowano go w latach 50., nawiązując do wyglądu znanego z ilustracji z roku 1601. Obecnie mieści się tu oddział Narodowego Muzeum Morskiego. Do zwiedzania udostępniony jest między innymi mechanizm dźwigu. Nocny Rejs Galarem po Stoczni

Ośrodek Kultury Morskiej

Budynki Ośrodka Kultury Morskiej są na wskroś nowoczesne, co widać już na pierwszy rzut oka po przeszklonej fasadzie. Jednak mimo to silnie nawiązują do tradycyjnej zabudowy tej części starówki. W miejscu po starych spichlerzach, zrujnowanych w czasie wojny, zbudowano tu najpierw kotłownię, którą następnie przebudowano na biura Narodowego Muzeum Miejskiego. Na początku XXI wieku Muzeum postanowiło zburzyć zaadaptowane powojenne gmachy i wybudować w tym miejscu nowoczesny Ośrodek Kultury Morskiej. Podczas prac archeologicznych poprzedzających budowę ośrodka znaleziono tysiące przedmiotów związanych z codziennym życiem miasta. Ośrodek ma charakter nowoczesnego muzeum, realizującego cele edukacyjne. Można tu zarówno zwiedzić wystawę łodzi z różnych zakątków świata, jak i aktywnie uczyć się manewrowania zdalnie sterowanymi statkami pływającymi w ogromnym basenie albo poznawać tajniki pracy w porcie. Brama Świętojańska Kolejna brama wodna Gdańska o znaczeniu pierwotnie obronnym i gospodarczym. Zbudowano ją w połowie XV wieku, ale dość szybko, bo już w XVI wieku, utraciła walor militarny. Służyła przez jakiś czas jako magazyn, w końcu została przebudowana na kamienicę. W wyniku działań wojennych została całkowicie zniszczona – przetrwał jedynie ceglany przejazd. W obecnym kształcie odbudowano ją dopiero w latach 70. ubiegłego wieku, nadając budynkowi wygląd znany z XIX-wiecznych ilustracji. Dziś mieści się tu siedziba Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa. Nocny Rejs Galarem po Stoczni

Brama Straganiarska

Ostatnia w kierunku północnym zachowana wodna brama Głównego Miasta. Podobnie jak bramy Chlebnicka i Mariacka zbudowana jest w stylu architektury gotyckiej z wpływami flamandzkimi. Jednak w odróżnieniu od tamtych bram jej bryła została dodatkowo wyposażona w boczne skrzydło. Głębokość tego skrzydła dopasowano do zabudowy wschodniej pierzei okolic Targu Rybnego. Brama Straganiarska charakteryzuje się ponadto asymetrycznym umieszczeniem przejazdu. Nad samym przejazdem od strony Motławy umieszczono trzy herby znane już z Bramy Mariackiej – Rzeczypospolitej, Prus Królewskich i Gdańska. Brama była wielokrotnie przebudowywana, zmieniał się między innymi kształt i liczba wieżyczek. W wyniku działań wojennych, podobnie jak inne bramy, także i ta została w znacznym stopniu uszkodzona. Odbudowano ją w latach 50. Ciekawostką związaną z bramą Straganiarską jest to, że pod koniec lat 50. mieszkał w niej Zbigniew Cybulski. Jak pouczają znawcy, na tablicy znajdującej się na murze podano złą datę informującą o tym fakcie – 1963 rok; aktor mieszkał tu w latach 1959–1960.

Ołowianka 

Ołowianka, czyli wyspa oblewana dziś przez wody Motławy oraz Kanału na Stępce, podobnie jak Wyspa Spichrzów nie zawsze była wyspą. Została nią w roku 1576 po przekopaniu Kanału Na Stępce. Zanim stanęły na niej magazyny ołowiu, od których wyspa wzięła nazwę, znajdowały się tu między innymi zakłady ciesielskie, warsztaty szkutnicze, mała stocznia remontowa, a przede wszystkim spichlerze. Najstarsze pobudowano już na początku XV wieku. W 1454 roku Kazimierz Jagiellończyk przekazał tereny późniejszej wyspy miastu z zaleceniem pobudowania tu „dobrego spichlerza dla przechowywania naszego zboża”. Trzykondygnacyjny Spichlerz Królewski w obecnym kształcie pochodzi z początku XVII wieku, inne odbudowano zaledwie kilkadziesiąt lat temu. Funkcjonalne wykorzystanie wyspy zmieniało się z biegiem lat, zwłaszcza XIX wiek przyniósł wiele zmian w infrastrukturze i przeznaczeniu wyspy. Kiedy już zmalało znaczenie gospodarcze i handlowe spichlerzy i magazynów ołowiu (nota bene sprowadzanego niegdyś drogą wodną aż z okolic Olkusza), miejsce na wyspie znalazły kluby wioślarskie, zlokalizowano tu także tereny służące rekreacji. Jednocześnie pobudowano miejską przepompownię ścieków, której budynki z lat 60. i 70. XIX wieku z charakterystycznym kominem zachowały się do dziś. Pod koniec wieku pary i elektryczności stanęła na Ołowiance elektrownia miejska, którą po II wojnie światowej przebudowano na elektrociepłownię. Po jej zamknięciu budynki dawnej elektrowni przekazano Filharmonii Bałtyckiej. Obecnie, po gruntownej przebudowie, tworzą one Centrum Muzyczno-Kongresowe. Zachodnie nabrzeże, które można podziwiać z Motławy, w obecnym kształcie powstało zaledwie przed kilkoma laty, jako długi na blisko kilometr ciąg spacerowy. Na Ołowiankę można się dostać poprzez dwa mosty rozpięte nad Kanałem na Stępce lub zwodzoną kładką dla pieszych, łączącą brzegi Motławy.